Internetcensuur
Vanaf ongeveer 2002 deed een nieuwe fase op internet zijn intrede, namelijk de welbekende Web 2.0. Ongeveer rond die tijd kwam het fenomeen weblog op en al gauw verkregen deze weblogs immense populariteit onder de bevolking. Uiteindelijk draait het er bij een weblog om het delen van informatie, het is een tool van de vrijheid van meningsuiting. Naast het delen van nieuws, deelt de blogger namelijk zijn mening over het geschreven onderwerp of gebeurtenis. Deze informatie is erg krachtig en wordt door veel lezers als waar aangenomen. Dat is de kracht van het geschreven woord. Zo nemen mensen bijvoorbeeld alles wat in de krant staat ook voor waar aan. En dit is nu juist waar het ministerie van Saudi Arabië bang voor is.
Op ZDnet las ik de volgende kop: ‘Saudi-Arabië dringt blogvergunning op, vrije meningsuiting niet bedreigt’. ( webadres artikel : http://www.zdnet.nl/news/120688/saudi-arabie-dringt-blogvergunning-op/ ) Volgens de regering in Saudi-Arabië moet iedereen die informatie op het internet publiceert, officieel geregistreerd zijn bij de overheid. Zoals ik teruglas in het artikel heeft het land al veel moeten verduren als het op overheidscensuur aankomt. Zo heeft het land de kranten en journalisten al stevig in zijn greep. Met de opkomst en populariteit van nieuwe media, zoals blogs, hanteert Saudi-Arabië deze met dezelfde beperkingen als zijn traditionele media.
Bij het lezen van dit artikel komen bij mij de volgende vragen op: waarom probeert de overheid toch zoveel vat te krijgen op deze ontwikkelingen op het internet, waar zijn ze bang voor of nog beter gezegd: wat hebben ze te verbergen? Blijkbaar gaat het leven in Saudi-Arabië niet altijd over rozen, want waarom zou de overheid bloggers met kritiek op het leven in Saudi-Arabie anders arresteren. Vervolgens wordt er ook beweerd dat het land de vrijheid van meningsuiting zeker niet probeert te belemmeren.
Toch is internetcensuur niet een ‘ver van je bed show’, ook in NL probeert de overheid vat te krijgen op de informatie die over het internet wordt verspreid. Als voorbeeld het wetsvoorstel van minister Hirsch Ballin waarin de officier van justitie straks zelfstandig strafbare informatie van het internet mag laten verwijderen. Volgens velen ook een vorm van internetcensuur. En niet alleen in Nederland, maar ook wereldwijd wordt internetcensuur een fenomeen dat zich steeds verder uitbreid. Vooral Iran en China passen technieken toe om het internetverkeer nauwlettend in de gaten te houden.
Een ding is zeker, uit de verschillende nieuwsberichten wereldwijd is gebleken dat internetcensuur wereldwijd toeneemt. Steeds meer overheden blokkeren informatie waarvan ze liever niet hebben dat hun burgers dit zien. Laten we hopen dat Nederland juist landen als China, Iran en Saudi-Arabië als voorbeeld neemt om internetcensuur vooral niet in te voeren. Vooralsnog is het duidelijk dat Nederlanders zich niet zomaar laten ontnemen van hun vrijheid van meningsuiting en dat dit voor nu een gevecht is dat in het actuele debat wordt uitgevochten.
Bronnen:
J.Geuens, ‘Saudi-Arabië dringt blogvergunning op’, 24 september 2010
R. Demmers, ‘De kracht van bloggen’, 4 juni 2010
Geen opmerkingen:
Een reactie posten